Prettiger ouder worden met wijn

Dagelijkse innemer gezonder dan parttimerAl zullen de alcoholbestrijders van die vet gesubsidieerde stichting van ir. Wim Van Dale de conclusies wel weer met de grond gelijk maken, tòch is er weer hoopgevend onderzoek uit de VS. En nog wel van Harvard University, niet de eerste de beste.

Enkele glazen wijn per dag voor vrouwen van middelbare leeftijd vergemakkelijken het verouderingsproces.

Twee studies richtten zich op de resultaten van onderzoeken die in 1976 startten bij meer dan 200.000 vrouwen. De eerste analyseerde de alcoholconsumptie op middelbare leeftijd van bijna 14.000 vrouwen die ouder dan 70 werden. Daaruit blijkt dat een matige consumptie van wijn hun kans op ouder worden vergrootte. Ze kampten minder met kanker, hartziekten, lichamelijke beperkingen of geheugenproblemen.

Degenen die op 58-jarige leeftijd een of twee alcoholische drankjes per dag consumeerden, hadden 28 procent meer kans om 'succesvol' ouder te worden in vergelijking met geheelonthouders. Degenen die bijna dagelijks drinken zijn gezonder dan degenen die een tot twee dagen per week alcohol opnamen.

De tweede studie analyseerde het risico van 73.450 dames op een beroerte. Elk niveau van alcoholconsumptie leidde tot een lager risico op een beroerte. Experts zijn het er nog niet over eens hoe alcohol precies de gezondheid stimuleert. Er bestaat wel de theorie dat het lichaam daarmee glucose efficiënter verwerkt en het risico op bloedklontering beperkt.

Onze eigen Van Dale, die als een soort Maigret achter wetenschappelijke verdedigers van matige alcoholconsumptie aanjaagt, hield laatst nog een onderzoek naar de invloed van alcohol op de zwangerschap. De conclusies waren o. m. gebaseerd op de meningen van welgeteld 10 verloskundigen. Dat is nog eens wetenschappelijk! Maar Wim gaat gewoon door. Het liefst zou hij het maatschappelijk leven geheel droog leggen. Maar omdat hij ook wel inziet dat niemand aan het onmogelijke is gehouden, heeft hij er vrede mee, dat we het op één enkel glaasje per dag houden. En dan liefst zeven dagen van die week overslaan.

Wijn om op te eten

Wijn als basis voor meel. In Europa en de Verenigde Staten verschijnen steeds meer soorten ‘wijnmeel’ op de markt waarmee je bijvoorbeeld broden, pasta’s of brownies met cabernetsmaak kunt bakken.

Marché Noir Foods, een bekende bakkerij in Californië met een ‘geheim laboratorium’, geeft aan dat hun 'standaardmeel' net zo populair is als hun brownies en pasta’s die gemaakt worden van 'cabernet wijnmeel'. In Europa en Canada wordt ondermeer ‘Vinifera Grape Powder’ verkocht; glutenvrije meel met als basis de schillen van de druif die voor Canadese cabernetwijn wordt gebruikt. Volgens Marché Noir Foods is ‘wijnmeel’ rijk aan ijzer, vezels, vitaminen en antioxidanten. Het betreft een hele andere, unieke manier om de smaak van wijn te beleven.
Wijnmeel kun je op dezelfde manier gebruiken als gewoon meel. Op marchenoirfoods.com en viniferoforlife.com kun je recepten downloaden voor onder meer chocolade cabernetkoekjes, cabernet hazelnoottaartjes, cabernet velvet cupcakes, pizza margherita op wijnbasis en wilde paddestoel & cabernetpannekoeken.
Bron: The Independent

Kofi Annan to address wine climate change conference

Former UN Secretary-General Kofi Annan is to deliver the keynote address at the third Climate Change and Wine Congress, to be held in Spain next April.

The Nobel Peace Prize laureate is due to close the first day of the two-day conference with a 90-minute speech on ‘Sustainability, climate change and the corporate world’.
More than 20 speakers will address the event in Marbella, including biodynamics guru Nicolas Joly, soil scientist Claude Bourguignon, Marqués de Griñón winemaker Carlos Falcó, climatologist Greg Jones and Susan McCraith MW.

Sessions will focus on a wide range of subjects, including viticulture, oenology, sparkling wines, packaging, organic and biodynamic winemaking, and carbon dioxide emissions.
Conference organiser the Wine Academy of Spain, headed by Pancho Campo MW, said climate change was now affecting ‘the majority’ of the wine industry.

‘It was with this premise that the congress was instituted in 2006 to offer solutions to mitigate problems in adapting to the changes in climate, and to launch a more environmentally sound business model for the wine industry,’ the academy added in a statement.

Former US vice-president and environmental campaigner Al Gore was the keynote speaker at the previous edition of the event, held in Barcelona in February 2008, addressing delegates via a videolink from Kentucky.

Wie de bubbels ècht heeft uitgevonden

Frans Bubbelonië rond Epernay kan wel inpakken met dat verhaal over Dom Perignon, de monnik die met frisse tegenzin als eerste en enige de bubbels in vergist druivenap zou hebben uitgevonden. Dat is naar Britse opvattingen een verzinsel dat bij de arrogantie van de champagne-Galliërs hoort, die daarmee hun vermeende onaantastbaarheid in stand willen houden. Als ook maar iemand het waagt om buiten deze miljardairs-enclave ‘methode champenoise’ op een etiket te zetten, doet de Benedictijner pater hem met posthume terugwerkende kracht alsnog in de bubbelban. Meeliften op het ‘prestige’ van deze overvragende bruis-magnaten lukt zelfs de slimste wetsontduiker niet. De bubbelpolitie in de krijt-rijkste streek van het land is er alerter dan de boevenvangers in Parijs.

Best mogelijk, zeggen de Britten, maar de eer van die uitvinding komt óns en niemand anders toe. Want in 1662 maakte de Engelse wetenschapper Christopher Merrett bij de Royal Society schriftelijk bekend dat het toevoegen van een flinke hoeveelheid suiker of melasse Franse wijn ‘sparkling’ maakt. Dat is zo´n 30 jaar eerder dan de hoogeerwaarde Fransman z´n vondst deed. De Britse ‘claim’ is eens te meer van betekenis, nu zuid-Engeland bubbelwijnen voortbrengt die in competities hoog scoren. Franse champagnehuizen voelen zich daardoor al zó bedreigd dat ze daar grond hebben aangekocht om eigen activiteiten te ontwikkelen. Die bodem heeft dezelfde eigenschappen als die in de champagne-streek, maar heeft bovendien het voordeel aan een mild zeeklimaat onderhevig te zijn. Op flessen die daar dan vandaan komen zou daarom moeten staan: “Merrett method’’,vindt Roy Cadman, president van English Wine Society. Hij vindt dat de Fransen te lang hebben neergekeken op wat ze bij de buren over het Kanaal als ‘petits mousseux’ beschouwden. Dat blijken nu wijnen van ´wereldklasse´ te zijn, dankzij het opschuiven van klimaatzones en de toegenomen vaardigheden bij wijnmakers.

De Daily Mail heeft eerder uitgelegd waarom Merret uit het vergeetboek moet komen en de hoogste bubbel-eer toekomt.

 Champagne is the most quintessentially French drink, and the pride of a whole nation.

But there could be consternation across the Channel after a claim that champagne was invented by an Englishman.

Born in 1614, self-taught West Country scientist Christopher Merrett came from an area better known for producing cider.

However, records show he devised two techniques that were fundamental to making champagne decades before Benedictine monk Dom Perignon, who is usually associated with the invention of the ultimate luxury drink.

He used techniques from the cider industry to control the second fermentation which makes wine fizzy and - crucially - invented the stronger glass needed to prevent the bottle exploding.

Merrett, also spelled Merret, gave a paper to the Royal Society in 1662 describing how adding 'vast quantities of sugar and molasses' to French wine made it taste 'brisk and sparkling'.

That was more than 30 years before Dom Perignon's work at the Abbey of Hautvillers at Epernay marked the 'official' beginning of a multi-million-pound industry which the French have jealously protected ever since.Merrett also carried out experiments which led to his masterwork The Art of Glass, explaining how stronger bottles could be blown by adding iron, manganese or carbon to the molten mixture.

Tough glass was essential to prevent the pressure created by the fermenting wine causing the bottles to explode.

Early French accounts of champagne production describe the revolutionary bottles as being made of 'verre anglais', or English glass.

Merrett's crucial contribution to the history of both champagne and cider is recounted by author James Crowden in his new book, Ciderland.

He said yesterday: 'The French will no doubt guard their rights to the methode champenoise to the last cork and rigorously prevent anyone using the champagne name outside their tightly-controlled region.

'But they cannot claim, however ingenious they are, to have invented the method for the simple reason they did not have the new stronger English bottles.

'It is the invention and manufacture of these bottles that is the key to the whole enigma as much as the addition of the extra sugar.'

The French have played down Mr Crowden's claim, insisting that while the fermentation technique is 'interesting', the drink Merrett proposed would have borne little relationship to champagne.

Wijnologie uit Brussel

Taalkrampen bij de voorlichting

Vice-president Giuseppe Liberatore van Federdoc.

Even voor de duidelijkheid: wijnconsumenten vinden de nieuwe Europese wijnwetgeving verwarrend. Vooral omdat de lidstaten niet van plan zijn hun nationale etiketten af te schaffen. Als dat zou gebeuren zou er bijvoorbeeld in Italië naar de Brusselse wetgeving geen onderscheid meer zijn tussen topwijnen met kwalitatieve staatgarantie (DOCG) en de categorie daaronder (DOC). Dat zou bij de consument een totaal verkeerd kwaliteitsbeeld oproepen, terwijl het onderscheid nationaal helder is. Een oplossing zou kunnen zijn dat op een rugetiket de eigen kwaliteitsaanduiding bondig in de Europese zou worden vertaald. Maar toen ik dat voorstel dezer dagen voorlegde aan vice-president Giuseppe Liberatore van Federdoc, beschermer van oorsprongsnamen, reageerde hij naar verwachting terughoudend. Hij was in Amsterdam om de media nog eens uit te leggen hoe de Italiaanse wijnwetgeving zich verhoudt tot de Europese. En tevens om als president van het çonsorzio’ een Chianti Classico-proeverij te presenteren in de Olofkapel van Barbizon.

Nieuwe namen

De nieuwe wetgeving ziet er voor Italië als volgt uit :

• De Italiaanse DOCG en DO C de super- en de gewone appellation) heten naar Europese wetgeving DOP. De druiven voor die wijnen moeten voor 100% uit het beschermde gebied komen.
• De Italiaanse IGT (streekwijn) is in de Europese wijnwetgeving IGP geworden. Daarvoor moet 85% van de druiven uit het beschermde gebied afkomstig zijn.
• De Italiaanse tafelwijn (VDT) kent geen specifiek Europese aanduiding.

De Europese Unie heeft samen met Italië een poging gedaan om de verschillende benamingen te definiëren en de Europese wijnwetgeving te vergelijken met de Franse en Italiaanse. De overige wijnproducerende lidstaten komen niet aan bod in het boekje dat in een Franse en Nederlandse tekst is verschenen, maar zich met Italiaanse en Franse wijnwetgeving bezig houdt en niettemin met ´Taste of Europe´ onder een Britse titel is verschenen. De Nederlandse consument kan er weinig mee. Ook al is er nog zo ijverig naar een begrijpelijke vertaling in het Nederlands gestreefd, die hier anders is uitgevallen dan bedoeld. Een citaat vol juridische bazelarij als voorbeeld: “ DOP: naam van een regio, van een vastgestelde locatie of in uitzonderlijke gevallen van een land dat een product bepaalt waarvan de kenmerken en de kwaliteit voornamelijk of exclusief VERSCHULDIGD ZIJN van een bijzondere GEOGRAFICHE omgeving en van zijn natuurlijke en menselijke factor”.

Doel voorbij

Amen, zeggen wij dan. Terwijl we ons afvragen waarom er niet wat meer budget is gestopt in een fatsoenlijke uitleg en vertaling. Op die manier schiet voorlichting haar doel voorbij. Dat is trouwens tòch al het geval als je zo’n ‘verklarende’ brochure vol afkortingen zet waarvan de betekenis nergens staat vermeld.

Dus voor de liefhebbers: DOP betekent: Denominazione di Origine Protetta. In het Frans wordt DOP aangegeven met AOP (Appellation d’Origine Protégée) en dat staat voorde nationale AOC. En IGP betekent: Indicazione Geografica Protetta. waaronder alle Italiaanse IGT-wijnen vallen. (Indicazione Geografica Tipica)

De Franse vin de pays wordt aangeduid met IGP, een aanduiding die daar staat voor Indication Géographique Protégée.

Wie er een kwis op RTL-4 van wil maken, moet zich in Brussel maar eens uitvoerig op de hoogte gaan stellen.

Nieuw classificatiesysteem Saint-Émilion

Het Franse staatswijninstituut INAO heeft, na vier jaar juridische strijd, eindelijk het nieuwe classificatiesysteem voor de Saint-Émilion goedgekeurd. Vanaf de oogst van 2012 zal dit systeem van kracht gaan.

Het classificatiesysteem is de enige ter wereld die om de tien jaar wordt herzien. De chateaux worden gerangschikt naar kwaliteit, waarbij gelet wordt op aspecten als technische voorzieningen, hygiëne en de reputatie van het wijnhuis. Om beoordeeld te worden dienen de wijnhuizen een financiele bijdrage te betalen die hoger zal zijn dan het gebruikelijke bedrag van €1500.
Er zijn momenteel 72 geclassificeerde domeinen (880 hectare). Dit is 16% van de totale oppervlakte wijngaarden van Saint-Emilion (5.500 hectare).

Bron: Decanter.com

Christie’s Hong Kong auction takes in £6.6m

Christie’s latest Hong Kong wine auction, held 26 and 27 November, has fetched £6,601,526 – capping off the auction house's Asia wine department's best year ever in the region.

The Finest & Rarest Wine Sale at the Hong Kong Convention & Exhibition Centre sold 90% of the 600 lots at 96% of value.
This contributes to the 2010 total of £14m – which Charles Curtis MW, new head of wine sales for Asia, said was the Asia department’s best yet.
Christie’s resumed wine sales in Hong Kong in 2009 after a hiatus of several years.

The average lot value of £11,657 was also a new high.
In addition to numerous lots of first growth Bordeaux, many from 1982, and some top-tier Burgundy, the sale featured a superlot of Krug comprising 144 bottles from the 1980s and 1990s, including Clos du Mesnil, Clos d’Ambonnay and Grande Cuvée, direct from Krug.

Along with first class plane tickets to France and a tour and tasting at Krug, this was bought by a private client in China for £99,120. Another of the sale’s headliners – 12 bottles of Château Palmer 1961, direct from Bordeaux - sold for £59,472.

‘The sale demonstrated the continued strength of the great first growth Bordeaux and indicated a new interest in large-format bottles and in older vintages,’ said Curtis.
‘Burgundy values were also strong, particularly for Henri Jayer and Domaine de la Romanée-Conti.’
A lot of the former - six bottles of Echézeaux 1978 – was bought for £61,454, while 12 bottles of DRC La Tâche 1990 went for £77,314. Both were well over their estimates.

Two 12 bottle-lots of Château Lafite-Rothschild 1982 sold for £64,428 and £58,896, respectively.
Christie’s next Hong Kong auction will take place on 4 and 5 March 2011.